Anakawee 的个人资料Esta carne viva se llama...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
11月27日 ช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้
มันรู้สึกเนือยๆถึงแม้ว่าดูเหมือนตัวเองจะปกติดี
บ้าๆบอๆไปเรื่อย
แต่พออยู่คนเดียว อยู่กับตัวเองมันก็รู้สึกโหวงๆยังไงก็ไม่รู้
การเรียนเทอมนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
แต่ละวิชานี่ก็ใช่ย่อย ยากจริง
ตัวอย่างแรกเลย Reading
การบ้านยากโคตร ยังไม่รู้เลยว่าวิชานี้มันสอนเกี่ยวกับอะไรกันแน่
ยิ่งให้ตั้งคำถามจากเรื่องที่อ่านนะ ทำไม่ได้เลย
วันนี้ก็เหมือนกันเรียนสตรัคเจอร์นะ
กฏการแยกประโยคนี่มันจะเยอะอะไรกันหนักหนา
แต่วิชานี้ก็ยังดีหน่อยตรงที่อาจารย์ใจดีและสอนรู้เรื่องด้วย
ขอโทษนะคะอาจารย์ที่หนูโง่เองที่ไม่เข้าใจ
จะสอบ Mythology วันพฤหัสบดีนี้
ยังไม่ได้อ่านอะไรสักอย่างเลย
แต่ถ้าอ่านก็ไม่รู้เรื่องอีก
จะบ้าตาย ถ้าสอบตกนี่จะไม่แปลกใจเลย
อีกวิชาก็ Literature
อาจารย์อารมณ์ก็ขึ้นๆลงๆ
เฮ้อ........................
ยังไงก็จะพยายามทำให้ดีที่สุดแล้วกัน
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยช่วยเหลือเราอยู่ตลอดนะ
ขอบคุณพี่ๆด้วยที่ให้คำปรึกษาค่ะ
ขอบคุณจริงๆ 11月24日 First LoveFirst Love - Hikaru Utada Lyric
Ashita no imagoro ni wa You are always gonna be my love Tachidomaru jikan ga Ashita no imagoro ni wa You will always be inside my heart You are always gonna be my love
จริงๆแล้วก็ชอบเพลงนี้มาตั้งนานแล้ว ดนตรีมันเพราะดี แล้วก็ให้ความรู้สึกว่านี่คือเพลงที่พูดถึงความรักครั้งแรกได้โดนใจจริงๆ ก็เลยเอาเนื้อเพลงมาใส่ไว้
11月20日 เพิ่งกลับมาเมื่อเช้ากลับโคราชเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว นั่งรถทัวร์กลับตอนประมาณ 3 ทุ่ม ทำให้เมื่อวันศุกร์ไม่ได้ไป meeting ค่ายมนุษย์ การกลับบ้านครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่รวดเร็วมาก เพราะตัดสินใจก่อนหน้าที่จะกลับประมาณ 1 ชั่วโมง หลังจากไปถึงหมอชิต 2 แล้ว ก็วิ่งขึ้นไปซื้อตั๋วบนชั้น 3 แล้วก็วิ่งลงไปขึ้นรถเลย กลับบ้านทั้งๆที่ไม่ได้เปลี่ยนชุดนิสิตด้วยซ้ำ แถมหน้าตาและผมก็โทรมมากๆ(จากที่โทรมอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ) ดีใจที่ได้กลับบ้าน เพราะคิดถึง ที่ได้กลับก็เพราะตากับยายมาที่กทม. แล้วยายก็เลยชวนกลับด้วยกัน ก็เลยตัดสินใจกลับในทันที นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ขึ้นรถแอร์โคราชพัฒนา (บริษัทเดินรถในเส้นทาง กรุงเทพ-โคราช มี 2 บริษัทใหญ่ คือ ราชสีมาทัวร์ กับ แอร์โคราชพัฒนา) จะว่าไปรถของแอร์โคราชพัฒนาก็ดีนะ ดีกว่าราชสีมาทัวร์อีก พอหลังจากที่ขึ้นรถ และ รถก็ออกไปได้สักพัก สรสก็โทรมาบอกว่า เจอดีเจ จอห์นด้วย หล่อมาก.... ทำไมนะเราอยากเจอแต่ก็ไม่เจอ แต่คนรอบข้างเรานี่กลับเจอเขา แต่ยังไงก็ขอบคุณโก๊ะกับสรสนะที่อุตส่าห์เก็บเอามาเล่าให้ฟังว่าดีเจจอห์นหล่อขนาดไหน หลังจากที่กลับถึงบ้านแล้ว ก็ใช้ชีวิตที่โคราชอย่างสุขสำราญ 2 วัน ต้องขอขอบคุณแม่ด้วย(ยาย) ที่ช่วยซักผ้าให้และขับรถไปส่งขึ้นรถตอนเช้ามืดด้วย ขอบคุณจริงๆ ได้กลับมากทม.เมื่อเช้านี้ตอนตี 4.30 มาถึงประมาณ 7 โมงกว่า นั่งรถมา ม.เกษตรอีก ก็ประมาณ 30 นาที วันนี้เข้าทางประตูวิภาวดี เพราะเราลงรถทัวร์ที่ดอนเมือง ตอนนั่งรถมา ม.นะ ตื่นเต้นจริงๆเพราะกลัวลงผิดป้าย  เราก็คอยแต่ชะเง้อมองว่าเมื่อไรจะถึงป้ายสักที ก็คนมันไม่เคยมาทางประตูนี้นี่ แต่ในที่สุดก็มาถึงม.โดยสวัสดิภาพ (วันนี้แบกกระเป๋าเสื้อผ้ามาเรียนด้วย หนักมาก....)11月16日 เผยใจ H.R.Uเผยใจ ความรักที่เธอได้เคยพบมาก่อน สิ่งนั้นทำเธอให้กลัวและปิดใจ เพราะความผิดหวัง ไม่เป็นเหมือนดั่งใจ ทำเธอคิดร้ายกับคำว่ารัก *เธอมองรักเป็นเพียง แค่แสงตะเกียง ไม่รู้ดับวันไหน แต่รักฉันจะเป็น แสงตะวันเสมอไป ไม่มีวันจะสลาย **เรามา...เติมดวงดาวให้พราวเต็มฟ้า เพราะชีวิตของเธอมีความหมาย เมื่อเธอมีฉัน ขอให้มั่นใจ มาเปลี่ยนแปลงให้รักโอบกอดเราไว้ และมันจะทำให้เราคู่กันไม่หวั่นไหว เพียงเธอเปิดตา และเผยใจ ฉันต้องการให้เธอได้คิดดูใหม่ แม้นานเท่าไรฉันพร้อมที่จะรอ ขอร้องให้เธอ ช่วยเปิดหัวใจ อย่าเพิ่งคิดร้ายกับคำว่ารัก... (*,**) (Solo) (*,**) แค่เธอยอม... ที่จะรับฟัง 11月13日 ขอให้พ่อ(ตาของเราเอง)หายไวๆด้วยเถอะได้กลับโคราชเมื่อวันศุกร์ที่แล้วกะทันหันเพราะว่าต้องไปเยี่ยมตาที่เข้าผ่าตัดต้อกระจก
สงสารพ่อ(ตา)จังเพราะแก่จนอายุ 68 แล้วยังต้องทำงานหนักเพื่อทุกคนในครอบครัว
คิดดูว่าพ่อรักลูกกับหลานแค่ไหน ขนาดตัวเองป่วยยังมีแก่ใจถามว่าพวกเราเป็นยังไงกันบ้าง
ไปโคราชครั้งนี้ไปแค่แป๊บเดียวแล้วก็กลับ กลับในวันเสาร์ตอนเช้าทันทีที่ไปรับพ่อมาจากโรงพยาบาล
เสียดายจังที่ไม่ได้อยู่ดูพ่อต่ออีกสักหน่อย
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงดลบันดาลให้พ่อหายเร็วๆด้วยเถิด...สาธุ
11月6日 เริ่มเห็นอนาคตสตรัคเจอร์รำไรวันนี้เข้าเรียนวิชาไรท์ติ้งสาย เกือบตายแน่ะ เพราะอ.ไบรอันเขาเฮี้ยบเรื่องเวลามากพอดู พอเรียนไรท์ติ้งเสร็จก็ไปเรียนสตรัคเจอร์ต่อ พออาจารย์เฉลยแบบฝึกหัดนะ โอ้โหตอบผิดหมดเลย มองเห็นอนาคตรำไรเลยว่าจะได้เกรดที่ไม่น่าพึงประสงค์แน่นอน
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาคอมเม้นท์สเปซให้นะคะ 11月1日 ฉันกลับมาแล้วช่วงปิดเทอมไปค่ายที่พิษณุโลกมาก็สนุกดีนะ ขอไม่เล่ารายละเอียดก็แล้วกัน ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว อยากจะบ้าตายเพราะต้องมาเรียนวิชา Background... ต้องเรียนเทพนิยายกรีกอะไรนั่น
เทอมนี้ค่าหนังสือก็แพงโคตร เพราะวิชาของภาควรรณคดีนี่แหละที่ทำให้ฉันต้องดร็อปโฟเนติก และ ไม่ได้ลง Jap. เซ็งมากเลย เทอมนี้นะเจออะไรที่แย่กว่าเทอมที่แล้วเยอะเลย ไม่ว่าจะอาจารย์ วิชาเรียน หรือแม้แต่ค่าหนังสือ อ้อ เมื่อเช้านี้เจออาจารย์วารีด้วย ก็เลยได้คุยกับอาจารย์ เราเล่าให้อาจารย์ฟังเรื่อง อ. Bob M. (สะกดนามสกุลแกไม่เป็น ) เราเล่าว่าอาจารย์เขาดุมาก อาจารย์วารีก็บอกว่าชีวิตจริงเราจะเจอคนหลายประเภท ถ้าเราไม่เจอตอนนี้แล้วเราก็จะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับคนหลายๆประเภทได้ในสังคม ซึ้งเลยนะพออาจารย์พูดจบ อาจารย์วารีน่ารักมากเลยนะ อยากให้อาจารย์มาสอนพวกเราอีกหลายๆครั้งจัง |
|
|
